Kathleen Ferrier
  print this page
Blog Article - 17 February 2018

Gōu Nin Kuil

Het Jaar van de Hond

 

Dit schrijf ik op de eerste dag van het Chinees Nieuw Jaar, het Jaar van de Hond, dat duurt tot 5 februari 2019.

Nu weet ik helemaal niet of verstandig is om op de eerste dag van het nieuwe maanjaar, want het Chinese jaar is en maanjaar, columns te schrijven.

Ik kon daarover in geen enkel Feng Shui boek iets vinden-, dus ik waag het er maar op.

 

In die boeken staat beschreven wat goed is om te doen en wat je beter niet kunt doen. Zo vegen wij vandaag het huis niet, om te voorkomen dat we het geluk het huis uit vegen, eten we lange noedels, want dat zorgt voor een lang en gezond leven en is dit de dag om familie van de man des huizes te bezoeken. Ons huis staat vol met bloemen en planten (verjagen kwade geesten) met windmolentjes erin (draaien het geluk ons huis binnen) en er zijn grote hoeveelheden mandarijnen, ronde Deense boterkoekjes en Ferrero Rocher bonbons. Allemaal rond en goudkleurig, gelijkend op munten en dus voorspoed en welvaart bevorderend.

 

Eeuwenoude tradities

De viering van het Chinees Nieuw Jaar, maar eigenlijk alle belangrijke data en gebeurtenissen hier in China, verlopen volgens regels en voorschriften die voortkomen uit eeuwenoude tradities.

Dat zien we bij huwelijken, bij geboorte en bij dood.

 

Zo was het indrukwekkend om de rituelen te zien die Taoïstische priesters uitvoerden op de plek waar hier in Hong Kong een week geleden een afschuwelijk busongeluk plaatsvond. Er kwamen negentien mensen om het leven en het meest spectaculaire en langdurige vuurwerk dat Hong Kong kent, dat van de tweede dag van Chinees Nieuw jaar, is afgelast. Deze dag valt precies samen met de zevende dag na het ongeluk, de dag waarop de geest van de overledene nog één keer terug keert, om definitief afscheid te nemen van haar of zijn geliefden op aarde.

Daags na het ongeluk kwamen familieleden van de slachtoffers samen op de plek des onheils. De familieleden hadden kledingstukken van de overleden mee genomen, die werden opgehangen aan rekken en lijnen (zodat de gestorvenen gekleed naar gene zijde kunnen reizen) en men wierp (namaak) geld de lucht in, zodat ze voldoende geld voor de reis bij zich hebben.

 

Het is, ook als buitenstaander, indrukwekkend en ontroerend om te zien hoe dit soort tradities en gebruiken, deel van het DNA van alle Chinezen, vorm biedt en richting geeft, vooral op droevige momenten als er gezocht wordt naar gezamenlijkheid in rouw. 

 

De waarde van gedeelde tradities en gebruiken van een andere cultuur van dichtbij meemaken, is een van de vele mooie dingen die wij in de jaren hier ervaren.

 

Amalia

Vanuit die ervaring zou het dan ook zeer toe te juichen zijn als het toekomstig staatshoofd van Nederland een aantal jaar in China zou wonen en naar een internationale school gaan. Ik vond de beslissing van Amalia om Mandarijn te leren al de verstandigste die een toekomstig staatshoofd vandaag de dag kan nemen, een aantal jaar in China wonen zou natuurlijk nog beter zijn.

Niet alleen vanwege de taalverwerving, maar ook vanwege het feit dat China een land is waar we in de nabije toekomst allemaal mee te maken gaan krijgen, of we het leuk vinden of niet.

Maar het belangrijkste is de ervaring die je opdoet, in een land met een zo totaal andere cultuur, ander politiek system, andere manier van leven. Dat heeft waarde voor iedereen en zeker als je deze ervaring opdoet op jonge leeftijd. Het kan dan op een positieve manier van invloed zijn op de je mens- en wereldbeeld, de manier waarop je kijkt naar het belang van oude tradities en waarden, als bakens van houvast, terwijl je tegelijkertijd de meerwaarde van culturele diversiteit leert kennen.

Dat ‘anders' niet per definitie bedreigend is, of van mindere waarde of een lager IQ betekent.

Een paar jaar ervaring in China zou van de aanstaande koningin Amalia een visionair leider hebben kunnen maken, met een breed en inclusief wereldbeeld.

 

Jammer dat het niet doorgaat. Aan de andere kant misschien maar goed ook. Het is de vraag of er in haar eigen Nederland plaats en ruimte voor een dergelijk visionair en inclusief denkend staatshoofd zou zijn.

 

 

Gōu Nián Kuàilè

Nu maar eerst ons op gepaste wijze voorbereiden op het Jaar van de Hond. Het belooft een ‘bumpy' jaar te worden. Al was het alleen al omdat de zittende president van de VS zelf een hond is. Het jaar van je eigen astrologische teken betekent volgens de Feng Shui meesters niet veel goeds en nooit eerder heeft de VS een president gehad die regerend was tijdens zijn jaar.

En dat dit nu net Donald Trump overkomt, belooft wat…. Ik denk dat ik nog maar een paar Ferrero Rochers ga eten en wens iedereen van harte: Gong Xo Fa Cai,  Gōu Nián Kuàilè.


  print this page close window