Home - Kathleen Ferrier  
   
   
Blog Articles Overview
Blog Article - 04 November 2013

Whitening creams

Twee maanden zijn we nu hier in Hong Kong en de eerste periode waarbij alles nieuw is en je van de ene verbazing in de andere valt, gaat langzamerhand over in een meer geroutineerd leven. We hebben inmiddels een verblijfsvergunning voor een jaar en, na het eindeloos aanleveren van steeds weer nieuwe documenten en getekende verklaringen, is het zowaar gelukt hier een bankrekening te openen. Het leven krijgt een dagelijks ritme, waarbij we heel wat kilometers afleggen, lopend en in de metro. Het besef dat je ingezetene bent krijgt een extra impuls als je hier bezoek ontvangt. Er komen nogal wat mensen langs, zoals Aisha Amstelveen, mijn klasgenootje van de lagere school in Paramaribo, veertig jaar geleden en ook hebben we onze eerste logé's ontvangen.

Maar echt routine is het bepaald nog niet. Het vinden van de weg kan nog een behoorlijke uitdaging zijn, zeker als je een afspraak hebt nabij een metrostation en je vergeten bent te vragen welke uitgang van de metro je moet hebben… Metrostations met een kleine twintig uitgangen zijn geen uitzondering (nummering van A t/m R en dan is er per uitgang nog een onderverdeling in getallen). Kortom, we staan nog regelmatig versteld en iets wat heel eenvoudig lijkt kan hier verdraaid ingewikkeld blijken te zijn. Zoals het kopen van een potje gezichtscrème. Vereist dat in Nederland niet meer dan de gang naar Etos of Kruidvat om de geldende aanbieding van Nivea, Garnier of L'Oreal voor de ouder wordende huid te kopen, hier blijken dezelfde vertrouwde merken zich niet op de leeftijd van de huid, maar de kleur te richten. Er worden vooral whitening crèmes verkocht. Dat zijn crèmes waarin stoffen zoals hydroquinine zijn verwerkt die de vorming van melanine tegengaan. Muizen krijgen er huidkanker van, daarom zijn deze stoffen in Europa verboden en in de VS slechts in zeer lage concentraties toegestaan. Hier in Azië zijn dergelijke beperkingen er niet.

“Gewone” crèmes zijn vrijwel niet te vinden, de whitening producten vinden gretig aftrek en dat is geen wonder, als je je verdiept in de reclames die ervoor gemaakt worden. ‘Je leeft een veel gelukkiger en succesvoller leven met een witte huid!', is de overduidelijke boodschap.En dat besef is er niet alleen in Hong Kong of China, maar leeft veel breder in Azië. Het heeft in Thailand zelfs tot een schandaal en een nationaal debat geleid. In een televisiereclame werden schoolmeisjes opgeroepen een filmpje van zichzelf in te sturen, met een fles van het door Unilever vervaardigde whitening product in de hand , waarin ze uitleggen waarom het zo'n goed product is. Het meisje  dat als beste “de effecten van het product laat zien” –dus met de meest witte huid- , kan een studiebeurs krijgen. Kortom: hoe witter de huid, hoe slimmer je bent (waarom moet ik nu ineens heel sterk aan Zwarte Piet denken?) 

Nivea, Garnier en L'Oreal potjes met die vertrouwde buitenkant, waarin ineens iets heel anders bleek te zitten, dus.

Een vergelijkbaar soort ervaring had ik vorige week. Ik was als lid van iERG (zie mijn vorige blog over de independent Expert Review Group) bij de vergadering van de  WPRO, de WHO Western Pacific Region, in Manila op de Filipijnen.. Tot die regio behoren onder andere Australië, Cambodja, China, Laos, Maleisië, Mongolië, Papua Nieuw Guinea, de Filipijnen, Vietnam en de Salomons eilanden. Ik mocht ons tweede rapport presenteren aan de high level delegaties die de landen hadden afgevaardigd: naast dr. Margareth Chan, directeur- generaal van de WHO, waren het ministers, onderministers, staatssecretarissen en hoge ambtenaren van de ministeries van Volksgezondheid die de statige vergaderzaal van het regionale WHO-kantoor in Manila vulden.  Het was herkenbaar, zoals ik VN- vergaderingen ken of vergaderingen van de OVSE, vergaderingen waar verschillende landen hun delegaties naar toe sturen om hun zaak te bepleiten. Het gaat er plechtig en serieus aan toe. Zeker hier in Azië. Tot het avond werd en we gingen dineren. Ik had al opgewonden gefluister gehoord over doctor Chan die aan karaoke deed en hoe de Koreaanse directeur- generaal van de WPRO een perfecte imitatie van Louis Armstrong doet, maar ik dacht dat men over een eenmalige uitspatting in het verleden sprak. Niets eenmaligs: tijdens het diner waren er voortdurend optredens van de verschillende delegaties. Mijn mond viel werkelijk open, zeker toen ik zag hoe de Chinese delegatie compleet uit hun dak ging en de Koreanen los gingen in Gangnam Style. Zie het bijgevoegde filmpje dat ik gemaakt heb. Het is een deel van  het optreden van  de Chinese delegatie, waarbij dr. Chan níet kán blijven zitten en onder luid applaus het podium opgehesen wordt.

Ook dit is het warm-kloppend hart van Azië.

Daarom ben ik best  benieuwd wat er volgende week, als de nieuwe leiders van de Communistische partij hier in China bijeen komen, 's avonds tijdens het diner gebeurt…


print this article   |   share this article on: share this article on twitter share this article on facebook share this article on linkedin
More articles from Kathleen Ferrier
In Suriname is het altijd halfdrie. (08 January 2019)
In Suriname is het altijd halfdrie De klok op de toren van het ministerie van Financiën in Paramaribo wijst al jaar en dag halfdrie. Hij staat stil - en dat op een voorname plek in de stad: het centraal gelegen Onafhankelijkheidplein, waara...  |  read blog »
Wat zou de samenleving zijn zonder diakenen? (12 November 2018)
Voormalig Tweede Kamerlid Kathleen Ferrier sprak zaterdag 10 November jl. meer dan duizend diakenen toe op de Landelijke Diaconale Dag. In haar toespraak vertelde ze over de ervaringen die zij de afgelopen vijf jaar samen met haar partner Tjeerd de B...  |  read blog »
THE OPPOSITE OF LOVE. Contribution to Symposium organised by PThU, to celebrate 70 years World Council of Churches. (24 August 2018)
Do you know what the opposite is of love?   It is not hate, it is indifference.   Hate, at least is an emotion, indifference is not. Indifference is the lack of emotions and the absense of interest.   In my life I have lived for...  |  read blog »
Slavernij: een schande voor de mensheid, toen en nu. (17 February 2018)
    “Mooi dat mensen zich hier zo druk maken om slavernij van honderden jaren geleden, maar kijk eens naar de hedendaagse slavernij”. Aldus CDA-leider Sybrand Buma tijdens het debat van landelijke partijleiders in Amsterdam. D...  |  read blog »
Gōu Nin Kuil (17 February 2018)
Het Jaar van de Hond   Dit schrijf ik op de eerste dag van het Chinees Nieuw Jaar, het Jaar van de Hond, dat duurt tot 5 februari 2019. Nu weet ik helemaal niet of verstandig is om op de eerste dag van het nieuwe maanjaar, want het Chinese ja...  |  read blog »
home
profile
articles
contact
 
 
 
home  |   contact  |   cms  |   Huisstijl / Webdesign: DG Graphic Design © 2013-2019