Home - Kathleen Ferrier  
   
   
Blog Articles Overview
Blog Article - 23 August 2013

Eerste indrukken

Het is wel snel om weer met een artikel te komen, - het vorige is nog pas een week geleden verstuurd -, maar er komen zoveel vragen (waarvoor dank!) over mijn eerste indrukken, dat ik daar toch maar een artikel aan wijd.

De eerste dagen in een ‘nieuw' land. Wennen natuurlijk, terwijl het lijkt alsof je op vakantie bent. Dit zijn nog de wittebroodsweken. Boodschappen doen en ontdekken hoe een melkpak er hier uitziet, wat voor brood men eet en hoe duur alles is. Kijken hoe dingen hier gaan, hoe mensen zich verhouden, wat doe of zeg je wel, wat doe of zeg je niet? Proberen, ondanks het vakantiegevoel, praktische zaken snel te regelen: internet in huis, een bankrekening openen en het huurcontract tekenen voor ons huis nummer 15 in de Harmony Lodge. We zijn erg blij met ons plekje. Je hoeft niet lang in Hong Kong rond te lopen om te beseffen hoe uniek we hier wonen, op een kleine compound met 20 witte huizen, gelegen in de zogenaamde New Territories. Dat is dichtbij mainland China en vlakbij de metro die ons in een dik kwartier midden op Hong Kong Island afzet. Het is hier groen, we hebben orchideeën en lelies op ons terras, we worden gewekt door de vogels en we vergapen ons aan kleurrijke vlinders.

Wennen, ook aan de taal. De intensieve cursus leidt ertoe dat we een enkel woord kunnen spreken (wat tot groot enthousiasme en soms ook hilariteit bij de aangesprokenen leidt), maar het is ervaren wat een analfabeet voelt: al die geschreven teksten die ons volkomen ontgaan. Het geeft een gevoel van machteloosheid en afhankelijkheid dat we niet meer gewend zijn.

Het vinden van de weg is een hele uitdaging. Niet alleen omdat we de weg (nog) niet kennen, maar ook omdat de logica en het perspectief anders zijn. Wat nog de grootste uitdaging bleek tot nu toe, is het vinden van de weg in een winkelcentrum. We wonen vlak bij wat het grootste winkelcentrum van Hong Kong heet te zijn en we hebben er al heel wat uren in doorgebracht. Niet alleen omdat we een bepaalde winkel niet konden vinden (het is een enorm doolhof waarbij roltrap A twee verdiepingen omhoog gaat en roltrap B daarna ineens drie omlaag) maar ook omdat we onze ogen uitkijken. Bijvoorbeeld aan de foodcourt. Verdiepingen met restaurants in alle soorten en maten, met alle smaken van de wereld waar het 24/7 hartstikke vol is. Aan de winkels: álle merken die ik ken zijn hier te vinden en daarnaast nog een groot aantal dat ik niet kende. Aan de mensen: het is altijd druk! In Hong Kong komt de wereld bij elkaar en komen allerlei werelden bij elkaar.

Dat was zeer duidelijk te zien op zondagmiddag in het fraaie stadspark Man On Shan. Daar komen de ‘helpers' zoals de (meest Filipijnse en Indonesische) dienstmeisjes hier genoemd worden, bij elkaar om hun vrije tijd door te brengen. Afgelopen zondag waren het er vele tientallen en ze maakten het zich gezellig: in vriendinnengroepjes picknickend op netjes gedekte plastic kleedjes en oude kranten, zaten ze te eten uit kleine bakjes en schaaltjes, te lachen en te praten, te skypen, te slapen of elkaar te masseren. Wat had ik graag willen horen waarover zij spraken...

We bezochten niet alleen het park maar ook, op uitnodiging van onze buurvrouw, de flowermarket. Zeeën van bloemen, lotusbloemen, lelies en orchideeën in alle kleuren en vormen. Annex is de vismarkt. Niet voor consumptie maar voor aquaria. Gelukkig ben ik niet lid van de Partij voor de Dieren, anders had ik per direct een zusterpartij hier moeten oprichten: vissen in minuscule plastic zakjes, jonge honden en katten in piepkleine hokjes worden voor de verkoop aangeboden...

Inmiddels ben ik wel lid geworden (er was echt geen ontkomen aan, een eerste ervaring met de Chinese manier van zaken doen...) van een fitnesscentrum hier in de buurt, waar vooral lokale bevolking sport. Dat verhaal komt een volgende keer.


print this article   |   share this article on: share this article on twitter share this article on facebook share this article on linkedin
More articles from Kathleen Ferrier
In Suriname is het altijd halfdrie. (08 January 2019)
In Suriname is het altijd halfdrie De klok op de toren van het ministerie van Financiën in Paramaribo wijst al jaar en dag halfdrie. Hij staat stil - en dat op een voorname plek in de stad: het centraal gelegen Onafhankelijkheidplein, waara...  |  read blog »
Wat zou de samenleving zijn zonder diakenen? (12 November 2018)
Voormalig Tweede Kamerlid Kathleen Ferrier sprak zaterdag 10 November jl. meer dan duizend diakenen toe op de Landelijke Diaconale Dag. In haar toespraak vertelde ze over de ervaringen die zij de afgelopen vijf jaar samen met haar partner Tjeerd de B...  |  read blog »
THE OPPOSITE OF LOVE. Contribution to Symposium organised by PThU, to celebrate 70 years World Council of Churches. (24 August 2018)
Do you know what the opposite is of love?   It is not hate, it is indifference.   Hate, at least is an emotion, indifference is not. Indifference is the lack of emotions and the absense of interest.   In my life I have lived for...  |  read blog »
Slavernij: een schande voor de mensheid, toen en nu. (17 February 2018)
    “Mooi dat mensen zich hier zo druk maken om slavernij van honderden jaren geleden, maar kijk eens naar de hedendaagse slavernij”. Aldus CDA-leider Sybrand Buma tijdens het debat van landelijke partijleiders in Amsterdam. D...  |  read blog »
Gōu Nin Kuil (17 February 2018)
Het Jaar van de Hond   Dit schrijf ik op de eerste dag van het Chinees Nieuw Jaar, het Jaar van de Hond, dat duurt tot 5 februari 2019. Nu weet ik helemaal niet of verstandig is om op de eerste dag van het nieuwe maanjaar, want het Chinese ja...  |  read blog »
home
profile
articles
contact
 
 
 
home  |   contact  |   cms  |   Huisstijl / Webdesign: DG Graphic Design © 2013-2019